Władze każą uchodźcom podpisać cyrograf. Dzieci – wyrzucane, wyrok na emerytów odroczony o miesiąc

± - – mówi mi Jesis-Polewska. – Uchodźcy u nas zostaną! Nie wiem, jak długo nas będzie stać, ale będziemy dalej udzielać im pomocy. Taka jest decyzja moja i rodziców, którzy są właścicielami firmy. Jesteśmy przy tym w lepszej sytuacji niż wiele OZZ-ów, bo korzystamy z własnych nieruchomości".

± Nawet wtedy, gdy — – jak w przypadku seniorki Oleny z OZZ w Gorzowie — – córka uchodźczyni sama mieszka w innym OZZ! „Jeżeli państwo uznało córkę Oleny za niezdolną do w pełni samodzielnego funkcjonowania, to jak ma utrzymać schorowaną matkę?” – pyta Joanna.

± „Na moich szesnastu emerytów tylko czterech nie ma zstępnych w Polsce. I tylko oni są niezagrożeni. Pozostała dwunastka ma nas opuścić, ale — – jak dowiedziałam się wczoraj rano — – urząd nie jest w stanie ustalić, czy ich zstępni są zdolni do alimentacji i odwleka decyzję o miesiąc”.

± Kolejny dramat. Mamy matkę z dzieciątkiem. Mogą zostać w OZZ dopóki do czasu, gdy maluch nie skończy dwunastego miesiąca życia, ale ona ma jeszcze trójkę starszych dzieci, które tracą prawo do pobytu. Ma się z nimi rozstać?

± Urzędnicy używają określenia, że dzieci czy emeryci „wypadli z grup wrażliwych”. Ale ten żargon oznacza przecież, że skazujemy kogoś na bezdomność — – mówi Joanna.

± Nie wie, co zrobić z dziećmi także Aneta Kaniewska, koordynatorka Domu Uchodźcy w Siedlcach. „Mamy 54 dzieci, sześcioro z niepełnosprawnością, troje ma mniej niż rok — – one będą mogły zostać. Pozostałe 45 dzieci traci prawo do opieki ze strony państwa polskiego. Trudno to nazwać podejściem humanitarnym” – mówi TVN24.

± którą ogłosiliśmy 12 maja 2026 i w której ponad 15 tys. osób wpłaciło łącznie 1 mln 975 tys. zł na pomoc Ukraińcom i Ukrainkom pozostających po 5 marca w szczególnie trudnej sytuacji. Ze zbiórki finansujemy — – razem z Polskim Forum Migracyjnym — – m.in. koszty kontynuacji leczenia osobom, które z dnia na dzień straciły prawo do badań, radioterapii czy dializ, które nie stać na leki itp.

± Władze nie ugięły się przed apelami, by nie „wygaszać” Ośrodków Zbiorowego Zakwaterowania, gdzie — – po wcześniejszych redukcjach o połowę — – pozostawało w czerwcu 2026 roku 11-12 tys. osób w najtrudniejszej sytuacji, w tym 4,9 tys. dzieci. Prawo do pobytu tracą od 1 lipca dzieci powyżej roku, prawie wszyscy emeryci, samotne matki wychowujące trójkę lub więcej dzieci. Ma zostać 6 tys. osób.

± że one i oni sami, a także ich dzieci „nie będą już mogli dłużej korzystać z bezpłatnego zakwaterowania” (i dodajmy — – wyżywienia). Oto ten dokument:

± Joanna Jesis-Polewska: Wiem jedno. To się nie skończy tak, jak sobie zaplanował minister Maciej Duszczyk, Duszczyk [podsekretarz stanu w MSWiA odpowiedzialny za politykę migracyjną], a rząd to wciela w życie. Będziemy domagać się zmiany drakońskiej polityki, aż w końcu ktoś nas usłyszy, bo tak bezduszne ograniczanie pomocy uchodźcom jest głęboko niemoralne i niesprawiedliwe. Podjęłyśmy decyzję z Anią [Siwko], z którą pracujemy we dwie, że nie poddamy się bez walki. Napiszemy m.in. pismo do Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka, który niedawno apelował do rządów UE, żeby zmieniając przepisy, nie zmuszały uchodźców do powrotu na Ukrainę. Ma rację, przecież tam jest wojna.

± Joanna informuje, że sytuacja się minimalnie poprawiła. 29 czerwca zadzwoniła do niej dyrektorka Wydziału Polityki Społecznej Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego. Poinformowała, że Urząd zawrze umowę z jej dwoma OZZ-ami. I przekazała, że emeryci do końca lipca zostają na „starych zasadach”. Dopytywana przez Joannę, zapewniła, że jest na to finansowanie¹. Poza tym obiecała, że będzie z Joanną w kontakcie. Poprzednio urząd Urząd po prostu nie reagował na pytania i apele.

± Kilka dni przed 1 lipca z urzędu wojewódzkiego Urzędu Wojewódzkiego Joanna Jesis-Polewska dostała pismo. Wojewoda nie reagował na poprzednie apele i prośby, ale wykazał się troską o to, by drakońskie ograniczenia prawa do pobytu w OZZ zostały wyegzekwowane. Zażądał, by osoby prowadzące OZZ

± Wcześniej urząd wojewódzki Urząd Wojewódzki zażądał od Joanny informacji, kto z emerytów ma w Polsce zstępnych. – Musiałyśmy przygotować deklarację dla każdego emeryta i emerytki. Zapytałam urzędników, co wpisywać w rubryce »alimentacja tak/nie«, bo przecież moi emeryci zwrócą się do mnie z pytaniem, o co chodzi. No i… nie dostałam informacji, kto jest tym zdolnym do alimentacji. W związku z tym wpisywaliśmy: Nie wiem.

± Joanna informuje, że sytuacja się minimalnie poprawiła. 29 czerwca zadzwoniła do niej dyrektorka Wydziału Społecznego Polityki Społecznej Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego. Poinformowała, że Urząd zawrze umowę z jej dwoma OZZ-ami. I przekazała, że emeryci do końca lipca zostają na „starych zasadach”. Dopytywana przez Joannę, zapewniła, że jest na to finansowanie¹. Poza tym obiecała, że będzie z Joanną w kontakcie. Poprzednio urząd po prostu nie reagował na pytania i apele.

± Wcześniej urząd marszałkowski wojewódzki zażądał od Joanny informacji, kto z emerytów ma w Polsce zstępnych. – Musiałyśmy przygotować deklarację dla każdego emeryta i emerytki. Zapytałam urzędników, co wpisywać w rubryce »alimentacja tak/nie«, bo przecież moi emeryci zwrócą się do mnie z pytaniem, o co chodzi. No i… nie dostałam informacji, kto jest tym zdolnym do alimentacji. W związku z tym wpisywaliśmy: Nie wiem.

± Troska władz o osoby, które 1 lipca tracą prawo do pobytu w OZZ-ach OZZ-ach, wyraziła się... żądaniem podpisywania oświadczenia, że o tym wiedzą. Nie mogąc zinterpretować własnych przepisów przepisów, władze odroczyły o miesiąc wyrok na emerytach, ale dzieci mają z ośrodków zniknąć (lub płacić). Joanna Jesis-Polewska staje do walki z okrutnym prawem