Treść
±Dziś jesteśmy poruszeni jak nigdy. Dzięki pomyślnej koniunkcji gwiazd (oraz małej, zakulisowej rywalizacji) możemy spierać się nie o jedną, a o dwie adaptacje „Lalki” Bolesława Prusa. Kinowa wersja w reżyserii Macieja Kawalskiego to odpowiedź zarówno na potrzebę spektaklu, jak i na pragnienie dialogu – widowisko, jakich „już się nie robi” wywołuje dyskusję, którą niezmiennie uwielbiamy prowadzić. O kanonie lektur, obsadowej fieście, dialoguz dialogu z klasykami i granicach adaptacyjnej swobody.