±Pisze o nim "Gondwana Research". To skamieniałe szczątki, w których rozpoznano rozkawałkowanego ichtiozaura Platypterygius australis. Ten gatunek zamieszkiwał Australię przed 100 milionami lat i osiągał ok. 6-7 m długości. Zapewne żywił się rybami i głowonogami, ale w tym wypadku udało się odnaleźć zachowaną w skale zawartość jego jelit oraz potężne ślady ugryzień. ugryzień na ciele i one zmieniają ten pogląd na dietę zwierzęcia. Zdaniem paleontologów, to ukazuje jego rolę zarówno drapieżnika, jak i ofiary w morskim ekosystemie mezozoicznej Australii.
±Znajdowano już dinozaury i inne zwierzęta mezozoiku, których śmierć zastała w chwili pożerania ofiar. To jednak co innego, to coś więcej. Tutaj drapieżnik staje się w tej samej chwili ofiarą, gdyż ichtiozaur był w trakcie posiłku albo bezpośrednio po nim. nim i jednocześnie sam został pożarty. Paleontologowie odkryli w skale kulisty kształt, który pokazał się połkniętym ostatnim pokarmem platyperyga. Skanowanie neutronowe tego fragmentu skały ukazało ości ryb, muszle i fragmenty głowonogów przypominających kałamarnice, ale też coś jeszcze. Były to fragmenty szczęk pterozaura. To znaczy, że platopteryg właśnie pożerał i połykał pterozaura, którego upolował (np. wyskokiem z wody) albo który sam spadł do wody.
±Już to jest ciekawe, bo nie wiedzieliśmy dotąd, że ichtiozaury polowały na pterozaury albo że w ogóle żywiły się nimi. Ten platopteryg po zjedzeniu posiłku rodem z przestworzy sam jednak padł ofiarą większego drapieżnika. Nie wiadomo dokładnie którego, ale - jak podaje Matt White, paleontolog z University of New England - jedynym morskim drapieżnikiem kredowej Australii zdolnym do takich ran zadanych platoperygowi i zdolnym do upolowania go był potężny Kronosaurus - pliozaur szacowany niegdyś nawet na 12-13 metrów długości. Dzisiaj wiemy, że to zawyżone szacunki, ale i tak było to zwierzę ogromne.