±MC: Ona jest absolutnie kluczowa. Dzieci, zwłaszcza z wyzwaniami neurorozwojowymi, muszą być uprzedzeni o tym, co się wydarzy. To stwarza im ramy bezpieczeństwa, zmniejsza napięcia i liczbę sytuacji trudnych. Każda zmiana dla dziecka jest trudna. Pracując zgodnie z harmonogramem, np. zawsze wychodząc na dwóch dwór po drugim śniadaniu, pozwalamy dzieciom się do tej zmiany przygotować. Znowu: ten harmonogram dnia nie musi być komunikowany słownie, ale np. wizualnie. Dzieci mogą odznaczać kolejne elementy zrealizowanego planu dnia, przechodzić z punktu do punktu. Istotna jest też tutaj przestrzeń i swoboda, czyli takie ułożenie harmonogramu, by dzieci miały czas i na odpoczynek, i regenerację, i naukę, i swobodną zabawę. Przy czym ta może np. sprowadzać się do układania samochodzików w odpowiedniej kolejności, od największego do najmniejszego.
Oś zmian · kiedy zmieniano i gdzie artykuł był wtedy na stronie głównej
Zmiany · 3 zapisy ze zmianami, najnowsze u góry
usunięte słowa
dodane słowa
± akapit zmieniony
+ akapit dopisany
− akapit usunięty
- Treść
- Treść
±Fundacja Światło-Mistrz, która prowadzi
przedszkoleprzedszkole, nie widzi w stosowanych przez siebie metodach niczego zdrożnego. Ja te metody postanowiłam skonfrontować z ekspertkami, psycholożkami i pedagożkami od lat pracującymi z dziećmi z takimi wyzwaniami neurorozwojowymi, jak autyzm czy ADHD. To dzieci z takimi diagnozami trafiają bowiem do Iskierkowa.±Aleksandra Duszczyk, pedagożka specjalna specjalizująca się w diagnostyce i terapii dzieci z autyzmem, koordynator ds. merytorycznych w Centrum Diagnostyki i Terapii Małych Dzieci w Fundacji SYNAPSIS: Najczęściej są to niepubliczne placówki, które koncentrują się na pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Maluchy, np. w spektrum autyzmu, mogą trafić do tradycyjnych przedszkoli publicznych i grup ogólnych,
nie nastawionychnienastawionych na pracę z nimi, lub do przedszkoli specjalnych, które nastawione są na pracę z dziećmi z głębszymi niepełnosprawnościami, jak np. mózgowe porażenie dziecięce, problemy wzrokowe, słuchowe czy ruchowe.±AD: Jeśli w tym przypadku osób wykwalifikowanych nie ma, trudno mówić tu o jakimkolwiek nauczaniu lub terapii. Tu wydaje się, że pracownicy sprawują wyłącznie funkcje opiekuńcze. Dla przykładu: w naszym przypadku na 5-osobowę grupę dzieci przypadał nauczyciel posiadający kwalifikacje z zakresu edukacji przedszkolnej, osoba pełniąca
funkcje terapeutyfunkcję terapeuty, czyli pedagog specjalny lub psycholog oraz pomoc nauczyciela. A więc trzy osoby na pięcioro dzieci.±AD: System oparty na straszeniu, widmie wydalenia z placówki jest wypaczeniem pracy z dziećmi, nie tylko tymi w spektrum autyzmu. Takie kary nie działają. Po drugie – wydaje mi się, że najważniejszą zasadą panującą w tym przedszkolu jest zdyscyplinowanie i podporządkowanie sobie dzieci. Mają być
cicho,cicho niczym roboty. A nie uczyć się radzenia sobie z emocjami. To całkowite wypaczenie tego, jak powinna wyglądać edukacja, jak powinno wyglądać wychowanie.±AD: System, jaki Pani opisuje, pokazuje całkowity brak rozumienia, na czym polega rozwój dzieci. Pokazuje też bezradność,
którektóra jest efektem eskalujących zachowań problemowych u dzieci, które mają duże problemy rozwojowe.±AD: Zdarza się, że dzieci w spektrum autyzmu przejawiają agresywne lub autoagresywne zachowania i mogą
zagrać sobiezagrażać sobie, lub innym. Jeśli pojawiają się tak ekstremalnie trudne zachowania, które wymagają naszejinterwencji ,interwencji, to przedewszystkichwszystkim należy dokonać obserwacji przed wprowadzeniem strategii. Należy ustalić sposób reagowania na zachowanie dziecka, który powinien być współtworzony przez specjalistów i rodziców.±Chwytanie, przytrzymanie,
czyalbo wynoszenie dziecka na ręce czy nogi jest przemocą i jest niedopuszczalne.±MC: Warto zawsze zadać sobie pytanie, czy mam możliwość przerwania tych zachowań w sposób bezpieczny dla wszystkich. Sięganie po takie metody jest na absolutnym szczycie tzw. drabiny interwencji i warto, by po takim zdarzeniu, które powinno trwać maksymalnie krótko, dziecko mogło wyjść do innego pomieszczenia,
uspokoiłouspokoić się,odsapnęło.odsapnąć. Kluczowa jest tutaj analiza zachowań. Wierzę i wiem, że skrupulatna analiza zachowań trudnych pozwala na deeskalację wielu konfliktów i emocji, nie dopuszczając do takiego wybuchu.±
Na ileJak ważna jest rutyna w życiu przedszkolaka?±AD: Pierwszy sygnał to niechęć dziecka w chodzeniu do przedszkola. Oczywiście nie oznacza to, że w przedszkolu dzieje się coś nie tak, że ktoś stosuje przemoc – ale to sygnał, że proces adaptacji przebiega trudniej. Warto się
zastanowić,zastanowić dlaczego. Może w grupie jest bardzo głośna osoba, krzycząca i piszcząca, a nasze dziecko ma nadwrażliwość słuchową i nie jest w stanie przebywać dłużej z tym dzieckiem i dlatego płacze, nie chce chodzić do przedszkola? - Treść
±"Krzyczał, że zaraz umrze z gorąca. Od przedszkolanki usłyszał:
<<To»To cię tupochowamy>>”pochowamy«” – taki tytuł nadaliśmy reportażowi, w którym ujawniamy metody pracy stosowane w krakowskim przedszkolu terapeutycznym Iskierkowo. Placówka przyjmuje wyłącznie dzieci posiadające orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego – wymagające indywidualnego, specjalistycznego podejścia, którego jak potwierdziło kuratorium, nie ma.±AD: Pierwszy sygnał to niechęć dziecka w chodzeniu do przedszkola. Oczywiście nie oznacza to, że w przedszkolu dzieje się coś nie tak, że ktoś stosuje przemoc – ale to sygnał, że proces adaptacji przebiega trudniej. Warto
zastanowić się,się zastanowić, dlaczego. Może w grupie jest bardzo głośna osoba, krzycząca i piszcząca, a nasze dziecko ma nadwrażliwość słuchową i nie jest w stanie przebywać dłużej z tym dzieckiem i dlatego płacze, nie chce chodzić do przedszkola?