Treść
±Poranek nie zaczyna się spokojnie. Dziecko odmawia założenia spodni, bo czuje się "źle". Śniadanie zamienia się w negocjacje — nie dlatego, że dziecko chce zrobić rodzicowi na złość, ale dlatego, że konsystencja, zapach albo temperatura jedzenia są tego dnia nie do zaakceptowania. W tle nieubłaganie ucieka czas. Szkoła, spotkania, obowiązki. Rodzic próbuje opanować sytuację, uspokoić dziecko i nadać wszystkiemu strukturę. Sam ledwo oddycha. Dla wielu rodzin nie jest to wyjątkowy, trudny dzień. To codzienność.