±Życiorysem prof. Jerzego Buzka można by obdzielić kilka osób. Był działaczem Solidarności i aktywnie angażował się m.in. w redagowanie prasy w stanie wojennym. Stał na czele historycznego I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” w Gdańsku (1981). Kierował rządu AWS–Unii Wolności (1997–2001), który przeprowadził cztery kluczowe reformy ustrojowe: administracyjną, emerytalną, ochrony zdrowia i oświaty. Przez 20 lat sprawował funkcję eurodeputowanego i był pierwszym w historii reprezentantem nowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej z dawnego bloku wschodniego wybranym na stanowisko przewodniczącego Parlamentu Europejskiego (2009–2012). Nadal jest cenionym profesorem oraz naukowcem specjalizującym się w inżynierii chemicznej i procesowej.
±– Poznamy człowieka niejednoznacznego. Z jednej strony twardo stąpającego po naukowym gruncie, z drugiej napędzanego marzeniami i pełnego energii do działania. W miarę upływu lat nie ubyło mu ani energii, ani marzeń. Myliłby się jednak ten, kto nazwałby go marzycielem w powszechnym rozumieniu bujania w obłokach. Ma rzadką umiejętność przekładu z języka abstrakcyjnych wartości na język codziennych doświadczeń – mówi reżyser Andrzej Buchowski. – Jerzy Buzek przekroczył wiele granic: geograficzne, językowe, religijne, kulturowe, jednej nigdy nie przekroczył, granicy przyzwoitości. Zawsze szukał tego, co łączy, a talent negocjatora sprawił, że był pierwszym w wolnej Polsce szefem rządu sprawującym urząd przez cztery lata. Schodził z politycznej sceny w atmosferze wyborczej porażki, nikt nie sądził, że wróci na nią w wielkim stylu i odegra jedną z najważniejszych ról na międzynarodowej arenie.
+Przez 20 lat sprawował funkcję eurodeputowanego i był pierwszym w historii reprezentantem nowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej z dawnego bloku wschodniego wybranym na stanowisko przewodniczącego Parlamentu Europejskiego (2009–2012). Nadal jest cenionym profesorem oraz naukowcem specjalizującym się w inżynierii chemicznej i procesowej.
+– Poznamy człowieka niejednoznacznego. Z jednej strony twardo stąpającego po naukowym gruncie, z drugiej napędzanego marzeniami i pełnego energii do działania. W miarę upływu lat nie ubyło mu ani energii, ani marzeń. Myliłby się jednak ten, kto nazwałby go marzycielem w powszechnym rozumieniu bujania w obłokach. Ma rzadką umiejętność przekładu z języka abstrakcyjnych wartości na język codziennych doświadczeń – mówi reżyser Andrzej Buchowski.